DEZE HEBBEN WE GEKREGEN VAN EEN VAN DE DEELNEMERS VAN ONZE WORKSHOP VORIGE WEEKEND IN DE SCHOUW.
Waar wij volgende jaar in maart weer een workshop zullen geven.
1. Ik ben wie ik ben.
Met dit lichaam en deze geest moet ik het
doen.
Dit is alles dat ik heb.
Ik kan niet meer ruilen.
Dit is blijkbaar precies zoals ik moet zijn;
zonder mij, zoals ik op dit moment ben, was de schepping niet volledig.
Ik houd op mezelf verwijten te maken voor dingen
die ik (nog) niet kan.
2. Ik hoef niet perfect te zijn.
Ik hoef niet te kunnen wat ik niet kan.
Perfectie is stilstand en stilstand is dood.
Ik leef dus ik maak fouten.
Ik mag ook fouten maken.
Van fouten leer ik.
Sterker nog: ik ben perfect, juist omdat ik de
fouten maak die ik maak! Zo houd ik de evolutie op gang.
3. Ik krijg precies wat ik nodig heb.
Alles helpt mij om mijn opdracht op aarde te
vervullen – ook de tegenslagen en de ziekte, de vijanden en de ruzies, de
verloren liefdes en de gebroken harten.
Als ik dat nu niet zie, zal ik het later wel
zien.
Ik besef bij elk moeilijk moment, dat alles nog
veel erger had kunnen zijn.
4. Ik hoef alleen maar volstrekt eerlijk naar
mezelf te zijn.
Soms moet ik selectief met de waarheid
omgaan.
Totale eerlijkheid naar andere mensen is niet
altijd liefdevol, integendeel.
En soms moet ik mezelf beschermen, dat is nu
eenmaal zo in deze wereld.
Als ik maar niet lieg tegen mezelf; als ik maar
weet wat ik doe en waarom.
5. Ik kan het nooit de hele wereld naar de zin
maken.
Wat de een goed vindt, vindt de ander waardeloos.
Er zal altijd iemand zijn die mij bekritiseert; er
zal altijd iemand zijn die mij bewondert.
Ik moet maar gewoon doen wat ik voel dat ik moet
doen.
6. Ik houd mijn aandacht in het nu.
Oude koeien horen in de sloot.
Alles is gebeurd, omdat het moest gebeuren, het
heeft geen zin
er over te piekeren.
Ook vage fantasieën over de toekomst verspillen
energie.
NU is verreweg het boeiendste, interessantste
moment van mijn leven, want alleen NU gebeurt er echt, in vlees en bloed, wat
er gebeurt!
Gebruik maken van mijn geheugen en het opdiepen
van nuttige herinneringen mag, maar ik ga niet zeuren.
7. Ik houd mijn aandacht hier.
Hier is mijn geest, dus hier ben ik.
Hier is de belangrijkste plek op aarde!
Alleen hier kan ik werkelijk zien, ruiken, horen,
voelen, proeven – hier klopt mijn hart, hier haal ik adem, hier voel ik mijn
spieren onder mijn vel.
Ik ga niet zweven, geen twee dingen tegelijk doen
met mijn geest, want dan doe ik er minstens eentje half.
Ik ga me niet nodeloos druk maken over de
eventuele gevoelens en gedachten van andere mensen over mij elders.
Ik ben hier.
8. Iedereen mag van mij genieten op zijn/haar
eigen wijze.
Ik ben hier nodig.
Anderen leren van mij, ik leer van anderen.
Maar hoe, dat weet ik niet altijd en dat hoef ik
ook niet te weten.
Ik laat iedereen zijn/haar oordeel over mij;
positief of negatief.
Ik mag genieten van complimenten.
Ik kan ook kritiek incasseren.
En ik hoef niet elk beeld van een ander over mij
te corrigeren.
9. Ik hoef niet bang te zijn .
Ik houd mijn angsten kritisch tegen het
licht.
Lijdt een mens niet het meest onder het lijden dat
hij vreest en dat nooit op komt dagen?
Ik wacht rustig af en ik bereid me voor, maar ik
ga niet fantaseren over alle vreselijke dingen, die eventueel ooit zouden
kunnen gebeuren.
Dat vind ik zonde van de tijd. We zien wel!
Als alles goed gaat, heb ik gelukkig niet vergeefs
geleden.
En als er wel iets akeligs gebeurt, heb ik ten
minste niet vooraf geleden.
10. Ik houd ontzettend veel van mezelf.
Daarom kan ik ook van andere mensen houden.
Net zoals ik houd van dieren, planten, bomen,
rotsen.
En alles houdt van mij.
De zon bemint mij. Dat heet, mijns inziens,
emotionele intelligentie in haar ware betekenis.

